Lieve Aaf
Lieve Aaf,
wat een prachtcolumn heb je weer geschreven voor nrc next van vandaag! Je laatste voorlopig, want je gaat met zwangerschapsverlof. Jij schrijft dat je ons gaat missen. Wel nu, ik zal jou ook missen!
Ik weet een klein beetje wat je te wachten staat, Aaf, want bijna een jaar geleden werd ik voor het eerst moeder. En geloof me, alles wordt anders, je kunt het vooraf niet bedenken hoe anders. Moeder worden was voor mij de meest mooie gebeurtenis in mijn leven en tegelijkertijd ook de meest heftige.
Je emoties gaan van hoge toppen naar diepe dalen. Je zult op momenten lyrisch zijn van geluk maar ook dagen hebben met veel gejank, of het nu is door slaapgebrek, of door die rothormonen.
Je zult boeken willen schrijven over alles, over je bevalling, de kraamtijd, het geven van borstvoeding, de eerste lach (en alle andere eerste keren), je worsteling met het vinden van een beetje tijd voor jezelf, en daarna de worsteling met hoe je de zorg voor je kind kunt combineren met werk. Echt, stof genoeg!
Een boek schrijven is mij niet gelukt. Ik wist niet wanneer ik daar de tijd voor moest vinden. (Tussen 2 en 5 uur 's nachts misschien, als ik eindelijk eens meer dan twee uur, namelijk drie uur, aan één stuk kon slapen?) Nu ben jij een iets geoefendere schrijver dan ik, dus jij schrijft dat boek misschien gewoon tijdens de hazenslaapjes van je kind. Ik kijk er in ieder geval naar uit!
Uit de laatste zin van je column 'Tot over een paar maanden.' proef ik dat je nu het idee hebt dat je straks je kind aan iemand anders zult uitbesteden - alsof het de normaalste zaak van de wereld is - zodat je je werk weer kunt oppakken. Ik hoop niet dat je hierin net zo onwetend en bijna naïef bent als ik was. Want dat blijkt moeilijk!
Mijn echtgenoot en ik hebben voor onze zoon gezorgd tot hij ruim 10 maanden was. Maar sinds een aantal weken is hij nu aan het wennen op een - zorgvuldig uitgekozen - kinderdagverblijf.
Maar hij lijkt zich daar nog niet helemaal veilig te voelen, en dus haal ik hem eerder op. En ook al popel ik om meer te werken dan ik nu doe, het welzijn van mijn zoon blijkt toch weer het allerbelangrijkste.
Aaf, ik wens je een heerlijke tijd toe. De komende weken met lekker op de bank liggen, en de weken na de bevalling met lekker op de bank liggen, mét kind aan de borst.
En voor nu alvast veel succes met het loslaten van je kind straks!
Hartelijke groeten,
Saskia
Datum: 16-10-2009 in persoonlijk
Tags:
RSS feed weblog